انواع داروهای ضدافسردگی – اماها و اگرهای آن- داروهای ضدافسردگی چگونه عمل می‌کنند؟

با افزایش ناملایمات روزگار و گرفتاری های زندگی و بروز و ظهور مشکلات عصبی اتفاده و استعمال داروهای ضدافسردگی رو به افزایش است

داروهای ضدافسردگی رایج‌ترین داروهایی هستند که برای درمان افسردگی تجویز می‌شود. سازوکار دقیق داروهای ضدافسردگی ناشناخته است.

نظریه‌ی غالب این است که داروهای ضدافسردگی غلظت یک یا چند ماده‌ی شیمیایی مغزی (پیام‌رسان‌های عصبی) را که اعصاب مغزی از آنها برای برقرارکردن ارتباط با یکدیگر استفاده می‌کنند، افزایش می‌دهد.
پیام‌رسان‌های عصبی‌ای که تحت‌تأثیر داروهای ضدافسردگی قرار می‌گیرند، شامل نوراپی‌نفرین (norepinephrine)، سروتونین (serotonin) و دوپامین (dopamine) هستند.
انواع مختلف داروهای ضدافسردگی بر پیام‌رسان‌های عصبی متفاوتی تأثیر می‌گذارند و اینکه کدام پیام‌رسان عصبی تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد، بعضی از عوارض جانبی و تداخل‌های دارویی بالقوه‌ی آنها را تعیین می‌کند.
تمام داروهای ضدافسردگی موجود مؤثر هستند و در بیشتر موارد افسردگی، شواهد خوبی وجود ندارد که نشان دهد یک داروی ضدافسردگی مؤثرتر از داروی دیگر است.
عوارض جانبی، تداخل‌های دارویی بالقوه و پذیرش و موافقت با درمان، عوامل اصلی هستند که در انتخاب داروهای ضدافسردگی مناسب برای هر بیمار درنظر گرفته می‌شوند.

چند نمونه از داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای:

آمی‌تریپتیلین (Elavil و Endep برندهایی هستند که تولید آنها در ایالات متحده متوقف شده است.)
آموکسیپین (amoxapine)
کلومیپرامین (Anafranil)
دسیپرامین (نورپرامین)
دوکسپین (doxepin) (سینکوان (Sinequan) و آداپین (Adapin) برندهایی هستند که تولید آنها در ایالات متحده متوقف شده است.)
ایمی‌پرامین (Tofranil)
نورتریپتیلین (nortriptyline) (پامِلور (Pamelor) و Aventyl برندهایی هستند که تولید آنها در ایالات متحده متوقف شده است.)
پروتروپتیلین (protriptyline) (ویواکتیل، Vivactil)
تریمیپرامین (trimipramine) (با نام تجاری سورمونتیل، Surmontil)

عوارض داروهای ضدافسردگی

MAOIs موجب سردرد و بی‌خوابی می‌شوند که ممکن است با ادامه‌ی مصرف کاهش پیدا کنند. برای درمان سردرد می‌توانیم از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (مانند ایبوپروفن) استفاده کنیم و ممکن است که برای درمان بی‌خوابی به بنزودیازپین‌ها (مانند دیازپام [Valium]) یا داروهای دیگر بی‌خوابی نیاز داشته باشیم.
ازآنجاکه MAOIs سیستم عصبی را تحریک می‌کنند، این داروها می‌توانند برای بیماران افسرده‌ای که بیش‌ازحد می‌خوابند یا احساس خستگی دارند، مفید باشند.
گاهی درطول درمان با MAOIs بیمار دچار فشارخون بالا می‌شود. بنابراین درطول درمان با MAOIs لازم است که فشارخون بیمار به‌طور دوره‌ای کنترل شود. وقتی MAOIs با موادغذایی حاوی تیرامین یا داروهایی ترکیب می‌شوند که موجب تنگ و منقبض شدن عروق خونی می‌شوند، فرد دچار افزایش فشارخون ناگهانی می‌شود.

  • چند نمونه از داروهای SSRIs: داروهای ضدافسردگی

سیتالوپرام (Celexa)
اِسکیتالوپرام (Lexapro)
فلوکسِتین (Prozac, Sarafem)
فلووکسامین (Luvox)
پاروکسِتین (Paxil, Paxil CR, Pexeva)
سرترالین (Zoloft)

داروهای ضدافسردگی دیگر موجود
میرتازاپین (mirtazapine یا رِمِرون، Remeron)
بوپروپیون (bupropion یا وِلبوترین، Wellbutrin)
ترازودون (trazodone یا دِسیرِل، Desyrel)
قرص‌های ترازودون آهسته رَهِش (extended release) (یا اولپترو، Oleptro)
ورتیوکستین (vortioxetine، یا ترینتلیکس، Trintellix که قبلا با نام برینتلیکس، Brintellix شناخته می‌شد).
ویلازودون (vilazodone یا Viibryd)

نکته پایانی

داروهای افسردگی یا همان داروهای ضدافسردگی داروهایی هستند که برای درمان افسردگی تجویز می‌شوند. انواع فراوانی از داروهای ضدافسردگی وجود دارد، ازجمله:

داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (TCAs)
مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRIs)
مهارکننده‌های بازجذب سروتونین/ نوراپی‌نفرین (SNRIs)
مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)
عوارض جانبی به داروی تجویزشده بستگی دارد. قبل از مصرف هرگونه دارویی ابتدا باید تداخل‌های دارویی، هشدارها و اقدام‌های احتیاطی و ایمنی دوران بارداری و شیردهی را بررسی کنیم.